Vervoer
Zoals eerder aangegeven willen wij tijdens onze lange reis zoveel mogelijk gebruik maken van openbaar vervoer over land. Turkije is wat dat betreft een schot in de roos gebleken. Wij hebben alleen gebruik gemaakt van de bus, in allerlei soorten. De lange afstanden op doorgaande wegen worden afgelegd met luxe touringcars (met steward). Verder is er de dolmus. Dit zijn kleine personenbusjes. Dolmus betekent letterlijk 'volgepropt' en de busjes doen hun naam zeker eer aan. Ze worden ingezet voor kortere afstanden, stadsvervoer en langere afstanden op B-wegen (zoals rit Kahta-Diyarbakir: 174 km).

Route
Toen wij eindelijk ons visum voor Iran hadden bemachtigd, wilden wij zo snel mogelijk vertrekken. Hoewel wij aanvankelijk op Istanbul wilden vliegen, bleek dat op korte termijn niet haalbaar. Naar Antalya konden wij binnen een week vertrekken. Daar zijn wij een paar dagen gebleven om te wennen aan het idee van een lange reis, een andere cultuur en de warmte. Het toeval wilde ook dat vrienden van ons een weekje Antalya hadden geboekt. Samen hebben wij nog een leuke avond beleefd.

Vanuit Antalya zijn wij via de Turkse zuidkust gereisd waarbij wij de plaatsen Anamur en Kizkalesi hebben aangedaan. Vervolgens naar Oost-Turkije: Sanliurfa, Kahta, Diyarbakir, Tatvan, Van en Dogubeyazit.

Een volledig overzicht van de busritten, prijzen, afstanden en tijdsduur volgt hieronder.

Rit	Prijs (in Lires)	Afstand (in KM)	duur (in uren)
Antalya-Anamur	7.000.000	225	5,00
Anamur-Kizkalesi	6.000.000	150	4,00
Kizkalesi-Mersin	1.500.000	50	1,00
Mersin-S.Urfa	9.000.000	450	7,50
S.Urfa-Kahta	6.200.000	130	2,00
Kahta-Siverek	3.000.000	88	2,25
Siverek-Diyarbakir	1.500.000	86	1,50
Diyarbakir-Tatvan	6.000.000	175	4,50
Tatvan-Van	3.000.000	150	2,25
Van-Dogubeyazit	4.000.000	185	2,50
Dogubeyazit-grens	1.250.000	35	0,50
Totaal	48.450.000	1.724	33,00

Omgerekend naar de koers van mei 2001 is dat: NLG 116

Taxi's
Taxiritten zijn relatief duur. Het ritje van het vliegveld naar Antalya centrum kostte L13.500.000 (omgerekend ƒ 32). Ritjes in de stad kosten al snel L3.000.000. De dolmus is hiervoor een veel geschikter en goedkoper vervoermiddel.

Vervoer naar bezienswaardigheden
Een aantal bezienswaardigheden bevinden zich buiten de steden. Als er geen openbaar vervoer naar toe gaat ben je aangewezen op een taxi. In de tijd dat wij Turkije bezochten waren er vrijwel geen andere toeristen waarmee de kosten van vervoer konden worden gedeeld. Wij waren derhalve veelal aangewezen op het charteren van een taxi (van S.Urfa naar Harran incl. wachttijd: ƒ75) of een minibus (van Kahta naar Nemrut incl. wachttijd en entree: ƒ100).

Hotels
Prijzen van budgethotels variëren sterk. De kamers waar wij overnacht hebben kosten ƒ12,50 tot ƒ37,50 op basis van tweepersoons. Om misverstanden te voorkomen is het raadzaam duidelijk af te spreken of de prijs per persoon of per kamer is. Afdingen kan leiden tot een scherpere prijs.

Voor ƒ12,50 kregen wij soms drie bedden, ventilator en douche/toilet; soms alleen twee kale bedden. De badkamertjes zijn over het algemeen zonder douchebak en gordijn. Na een -soms frisse- douche is de hele badkamer nat. Grappig detail: een enkele keer staat er een grote wastobbe, een bekertje en een zitblok in de douche voor het baden op Turkse wijze. Grote tobbe is erg handig voor het doen van de was.

Helaas is er niet overal stromend water. Met name in Van en Dogubeyazit wordt de hoofdleiding van de hele stad op de meest onverwachte tijdstippen dichtgedraaid. Dit is vooral vervelend als je net een bezoek aan het toilet hebt gebracht.

Eten en drinken
De meeste restaurants waar je als backpacker binnenstapt hebben geen kaart. Dit maakt het kiezen uit de verschillende gerechten die in het Turks worden opgerateld wel eens lastig. Pide (Turkse pizza) kan zowel voor lunch als diner worden gegeten. Meestal krijg je er een schaaltje salade van tomaat en komkommer bij. Het eten van een broodje kebab bij een straattentje is ook een belevenis (zie verhaal "Urfa, stad van Abraham en vogelpoep). Iskender kebab bestaat uit stukjes gegrild lamsvlees in een tomaten- en yoghurtsaus. Vaak komt de kebab echter zonder saus. Ook zijn er restaurants waar je kan kiezen uit diverse gerechten die in een vitrine warm gehouden worden. Deze heerlijke gerechten worden veelal geserveerd met rijst.

Overal zijn flessen water te koop. Een fles van 1,5 liter kost bij een wat grotere winkel ongeveer ƒ 0,80. Frisdrank en zelfs alcoholische dranken zijn ook overal te krijgen. Dé drank van Turkije is natuurlijk thee. Deze is in de regel erg sterk, zeker als je zonder suiker drinkt. Een 'açik çay' (slappere versie) is wat minder sterk/bitter van smaak.

Internet
In elk plaatsje waar wij zijn geweest waren internetmogelijkheden. De verbindingen waren weliswaar traag, ze waren in ieder geval stabiel. De prijs per uur varieerde van ƒ1,25 tot ƒ2,50.

Geldzaken
In Turkije kun je vrijwel overal pinnen met een europas. De transactiekosten zijn relatief laag. Na het invoeren van het pasje (controleer eerst of je de bekende logo's ziet van cirrus e.d.) kun je een keuze maken voor het vervolg in het Turks, Engels of Duits. Als iemand hulp aanbiedt dien je voorzichtig te zijn en nooit je pincode af te geven, ook niet als je pasje wordt ingeslikt.

In Turkije hebben wij met z'n tweeën gemiddeld ƒ 58,= per dag uitgegeven aan overnachtingen, eten & drinken, reizen, entree, excursies e.d.

Veiligheid
De Turken (of liever Koerden) zijn over het algemeen erg vriendelijk. Hoewel sommige reisgidsen adviseren om (delen van) Oost-Turkije te mijden i.v.m. de PKK-kwestie lijkt dit in onze ogen overdreven. Wel zijn er op alle wegen controleposten waar iedereen, inclusief toeristen, zich moet identificeren. Dit gaat overigens op een vrij soepele manier. In de dorpen en steden voelen wij ons aardig op ons gemak, ook als het donker is.

Terug naar boven